Abraham Perlmutter

Abraham Cwi Perlmutter, znany także jako Abram Hirsz Perlmutter, urodził się 30 maja 1843 roku w Łęczycy, w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej. Był synem chazana i kompozytora Lejzera Perlmuttera. Po zdobyciu wykształcenia religijnego został w 1861 roku rabinem Łęczycy. Następnie pełnił funkcje rabina w Oświęcimiu, Będzinie, Raciążu i Pabianicach. W 1886 roku objął rabinat w Radomiu, a w 1901 lub 1902 roku został przewodniczącym rabinatu warszawskiego i tamtejszego sądu rabinackiego.

Reprezentował ludność żydowską w Radzie Stanu Królestwa Polskiego. Był współzałożycielem ortodoksyjnej partii Agudat Israel, a z jej listy wybrano go do Sejmu Ustawodawczego z okręgu lubelskiego. Zasiadał w nim w latach 1919-1922 jako członek Wolnego Związku Posłów Narodowości Żydowskiej. Domagał się równych praw i obowiązków obywatelskich dla Żydów oraz autonomii gmin żydowskich. Był autorem rozpraw talmudycznych, między innymi „Demeszek Eliezer” i „Erec Cwi”. Zmarł 5 czerwca 1930 roku w Warszawie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej.

Na podstawie artykułu „Abraham Perlmutter” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.