Edward Przanowski

Edward Przanowski, inżynier i architekt, urodził się 13 października 1845 roku w Glanowie koło Olkusza. Ukończył Gimnazjum Męskie w Piotrkowie, a następnie rozpoczął studia na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Szkoły Głównej w Warszawie. Przerwał je, by wziąć udział w powstaniu styczniowym. Walczył w oddziale generała Edmunda Taczanowskiego i został ciężko ranny w bitwie pod Kruszyną. Po powstaniu odbywał praktykę w Zarządzie Dróg Królestwa Polskiego, a w 1868 roku uzyskał tytuł inżyniera-konduktora.

Pracował jako inżynier w Sieradzu, a w latach 1871-1880 był inżynierem i architektem powiatowym w Słupcy. Następnie pełnił tę funkcję w Łęczycy, gdzie zaprojektował siedzibę straży ogniowej i nadzorował jej budowę. Przez 20 lat kierował łęczycką ochotniczą strażą ogniową, działał także w radzie dobroczynności i Towarzystwie Muzyczno-Dramatycznym. Po przejściu na emeryturę mieszkał między innymi w Warszawie, a od 1924 roku w Nowej Wsi koło Starogardu Gdańskiego. Zmarł tam 6 lutego 1929 roku.

Na podstawie artykułu „Edward Przanowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.