Ferdynand Jacobi

Ferdynand Jacobi był polskim duchownym rzymskokatolickim, kanonikiem, prałatem, katechetą i wykładowcą. Urodził się 7 kwietnia 1882 roku w Łęczycy, gdzie ukończył gimnazjum. Po nauce w Wyższym Seminarium Duchownym w Warszawie przyjął święcenia kapłańskie w 1904 roku. Pracował jako wikariusz, proboszcz i rektor kościoła, między innymi w Słomczynie, Łodzi, Tarczynie, Brzezinach i Domaniewie.

Po utworzeniu archidiecezji łódzkiej w 1921 roku został przeniesiony do nowej diecezji. W łódzkim seminarium pełnił funkcje ojca duchownego i profesora, a następnie rektora. Pracował także w kurii biskupiej i sądzie biskupim, był członkiem komisji konserwatorskich oraz proboszczem parafii w Piotrkowie Trybunalskim i Łodzi. W 1938 roku został wicepostulatorem procesu beatyfikacyjnego Wandy Malczewskiej. W marcu 1941 roku aresztowało go gestapo. Po śledztwie przewieziono go do obozu Auschwitz-Birkenau, gdzie zmarł 25 sierpnia 1941 roku.

Na podstawie artykułu „Ferdynand Jacobi” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.